Były sobie dwa serduszka, co szeptały tak do uszka: Kocham Ciebie moje szczęście, tak namiętnie i zawzięcie, źe jak Ciebie nie zobaczę, to już głowę szybko stracę.

W życiu piękne są chwile - zawsze mi to powtarzasz. Zgadzam się z Tobą, bo dla mnie liczą się tylko te spędzone z Tobą.

Cicho płynie woda, jeszcze ciszej łza, nikt Cię tak nie kocha, jak Cię kocham ja. Cicho płynie deszcz, jeszcze ciszej łza, lecz pamiętaj kto Cię kocha, bo Cię kocham tylko ja.

Miłość to jedyna rzecz, która się mnoży, gdy się ją dzieli.

Miłość jest jak gałązka topoli - gdy się ją złamie, okropnie boli.

Ty nie wiesz, bo tego nie czujesz. Ty z miłości śmiejesz się. Ty innej usta całujesz. Ty innej szepczesz - kocham Cię. Lecz przyjdzie czas, że porzucisz ją, tak jak rzuciłeś mnie. I może wtedy wrócisz. Lecz ja Ci powiem - niestety chłpcze, spoźniłeś się.

Wierzyłam Twoim słowom, lecz słowa uleciały. Wierzyłam Twoim ustom, lecz usta skłamały. Wierzyłam Twemu sercu, lecz serce rytm zmieniło. Wierzyłam, że mnie kochasz, lecz to nieprawdą było.

Jesteś jak srebrna kropla deszczowa.

Moje życie jest do kitu. Moje życie smutne jest. Moje życie Ty zniszczyłaś.

Za to nie nawidzę Cię - zostawiasz mnie na lodzie, lecz ja podniosę się.